Odkrywanie Tajników Inwestowania

Program „Webinary o Inwestowaniu 2024” to nie tylko kurs – to kompletna podróż przez meandry inwestowania. Oferując 40 godzin szczegółowych materiałów wideo i 500 stron prezentacji, kurs ten zapewnia dogłębne zrozumienie wszystkiego, od podstawowych pojęć inwestycyjnych po zaawansowane techniki i strategie.

Modularna Budowa dla Maksymalnej Skuteczności

Każdy moduł kursu został zaprojektowany tak, aby zapewnić uczestnikom najwyższy poziom wiedzy w danym temacie:

1. Innowacje w Finansach: Uczestnicy dowiedzą się, jak najnowsze technologie, takie jak blockchain i AI, wpływają na rynek finansowy.
2. Globalne Trendy Gospodarcze: Analiza wpływu globalnych wydarzeń gospodarczych na inwestycje i jak przewidywać przyszłe zmiany rynkowe.
3. Etyka i Odpowiedzialność Społeczna w Inwestowaniach: Zrozumienie roli etyki i CSR w inwestowaniu, zwłaszcza w kontekście rosnącej popularności inwestycji zrównoważonych.
4. Zarządzanie Portfelem w Zmiennych Warunkach Rynkowych: Nauka o adaptacji strategii inwestycyjnych do szybko zmieniających się warunków rynkowych.

Interaktywność i Dostosowanie do Potrzeb Uczestników

Jednym z największych atutów „Webinariów o Inwestowaniu 2024” jest ich interaktywny charakter. Uczestnicy mają możliwość zadawania pytań, uczestnictwa w dyskusjach, a nawet sugerowania tematów, które chcieliby zgłębić. Ta elastyczność sprawia, że kurs jest nie tylko źródłem wiedzy, ale także platformą do wymiany doświadczeń i poglądów.

Ponad Kurs – Sieć Wsparcia i Rozwoju

Udział w tym kursie to także przynależność do społeczności ludzi o podobnych zainteresowaniach i celach. Sieć kontaktów zbudowana podczas webinarów może okazać się bezcenna, oferując wsparcie, możliwości współpracy, a nawet mentorstwo.

Podsumowanie

„Webinary o Inwestowaniu 2024” to coś więcej niż kurs – to brama do świata finansów, otwierająca drogę do głębszego zrozumienia i efektywnego zarządzania inwestycjami. Dla każdego, kto chce w pełni wykorzystać swoje możliwości na rynku finansowym, ten kurs stanowi niezastąpiony zasób wiedzy, narzędzi i inspiracji.

Zasada działania obligacji polega na tym, że emitent, czyli podmiot, który chce pozyskać kapitał, wydaje papiery wartościowe, w których zobowiązuje się do spłaty długu w określonym czasie i z określonymi odsetkami. Obligacje mają określoną wartość nominalną, którą emitent zobowiązuje się zwrócić inwestorowi wraz z odsetkami na koniec okresu wyznaczonego w umowie obligacyjnej. Czas trwania obligacji może wynosić od kilku miesięcy do nawet kilkudziesięciu lat.

Obligacje są zwykle emitowane w celu pozyskania kapitału na finansowanie określonych projektów lub inwestycji, takich jak budowa nowych obiektów, zakup sprzętu czy rozwój działalności. Emitent obligacji zobowiązuje się do regularnego płacenia odsetek, które stanowią wynagrodzenie dla inwestorów za pożyczenie kapitału. Odsetki są wyliczane na podstawie określonej stopy procentowej, która jest ustalana w momencie emisji obligacji i może się różnić w zależności od rynkowych warunków oraz zdolności kredytowej emitenta.

Obligacje są uważane za instrumenty o niskim ryzyku inwestycyjnym, ponieważ emitenci zobowiązują się do regularnej spłaty długu i odsetek. Jednocześnie jednak, inwestycja w obligacje nie jest wolna od ryzyka, ponieważ w przypadku niewypłacalności emitenta inwestor może utracić część lub całość swojego kapitału.

Inwestowanie w obligacje może być interesujące dla inwestorów poszukujących stabilnych i regularnych przepływów gotówki, a także dla tych, którzy chcą zdywersyfikować swój portfel inwestycyjny. Obligacje mogą być również atrakcyjne dla inwestorów o krótkoterminowych celach inwestycyjnych, którzy chcą zainwestować swoje oszczędności w bezpieczne instrumenty finansowe.

Obligacje można nabyć poprzez banki, domy maklerskie oraz platformy inwestycyjne. Przed podjęciem decyzji inwestycyjnej warto dokładnie zapoznać się z dokumentacją obligacji i skonsultować się z doradcą finansowym, który pomoże dobrać odpowiednie obligacje do indywidualnych potrzeb i celów inwestycyjnych.

Wśród zalet obligacji warto wymienić ich niskie ryzyko inwestycyjne oraz relatywnie stabilne przepływy gotówki, co czyni je atrakcyjnymi dla inwestorów poszukujących stabilnych i regularnych przepływów gotówki. Obligacje są również często wykorzystywane przez instytucje finansowe, takie jak banki, jako narzędzie zarządzania ryzykiem, co przyczynia się do zwiększenia stabilności rynków finansowych.

Jednocześnie jednak, inwestycja w obligacje wiąże się z pewnymi ryzykami. Najważniejszym z nich jest ryzyko kredytowe, czyli możliwość niewypłacalności emitenta i utrata części lub całości kapitału inwestycyjnego. Ryzykiem jest również ryzyko inflacyjne, czyli spadek wartości obligacji w wyniku wzrostu inflacji oraz ryzyko rynkowe, czyli zmiany w warunkach rynkowych, które mogą wpłynąć na wartość obligacji.

Podsumowując, obligacje są instrumentami finansowymi, które pozwalają na pozyskanie kapitału na określone cele. Emitent obligacji zobowiązuje się do regularnego płacenia odsetek, co stanowi wynagrodzenie dla inwestorów za pożyczenie kapitału. Inwestycja w obligacje może być atrakcyjna dla inwestorów poszukujących stabilnych i regularnych przepływów gotówki oraz dla tych, którzy chcą zdywersyfikować swój portfel inwestycyjny. Przed podjęciem decyzji inwestycyjnej, warto dokładnie zapoznać się z dokumentacją obligacji i skonsultować się z doradcą finansowym, który pomoże dobrać odpowiednie obligacje do indywidualnych potrzeb i celów inwestycyjnych.

Obligacje korporacyjne wysokiej jakości (ang. high-grade corporate bonds) to papiery wartościowe emitowane przez duże i stabilne korporacje, które są uważane za najbardziej wiarygodne i bezpieczne instrumenty finansowe z kategorii obligacji korporacyjnych. Emitenci takich obligacji są często spółkami o wysokiej zdolności kredytowej i stabilnych wynikach finansowych, które są w stanie spłacać długi z regularnością i bez większych trudności.

Obligacje korporacyjne wysokiej jakości są uważane za bardziej bezpieczne niż obligacje korporacyjne o niższej jakości, które są emitowane przez mniej stabilne spółki lub te, które posiadają niższą zdolność kredytową. W przypadku obligacji korporacyjnych wysokiej jakości, ryzyko niewypłacalności emitenta jest zwykle mniejsze, co przekłada się na niższe stopy zwrotu w porównaniu do obligacji korporacyjnych o niższej jakości.

Najczęściej emitenci obligacji korporacyjnych wysokiej jakości to duże i znane korporacje, takie jak Microsoft, Apple, Coca-Cola czy AT&T. W przypadku obligacji korporacyjnych wysokiej jakości, inwestorzy otrzymują stałe płatności odsetkowe, które są zwykle wyższe niż w przypadku inwestycji w obligacje rządowe o podobnym terminie wykupu, ale są niższe w porównaniu do obligacji korporacyjnych o niższej jakości.

Obligacje korporacyjne wysokiej jakości są często wykorzystywane jako instrumenty ochrony kapitału w portfelach inwestycyjnych, zwłaszcza przez inwestorów, którzy szukają stabilnych i regularnych przepływów gotówki. Ponieważ emitenci takich obligacji są uważani za bardziej wiarygodnych i stabilnych, inwestycja w obligacje korporacyjne wysokiej jakości uważana jest za mniej ryzykowną niż inwestycja w obligacje korporacyjne o niższej jakości lub akcje.

Podsumowując, obligacje korporacyjne wysokiej jakości to papiery wartościowe emitowane przez duże i stabilne korporacje, które są uważane za najbardziej wiarygodne i bezpieczne instrumenty finansowe z kategorii obligacji korporacyjnych. Inwestycja w obligacje korporacyjne wysokiej jakości może być atrakcyjna dla inwestorów poszukujących stabilnych i regularnych przepływów gotówki, a także dla tych, którzy szukają bezpiecznej inwestycji z niższym poziomem ryzyka.

Obligacje typu BBB to papiery wartościowe emitowane przez korporacje, które są uważane za spółki o średniej jakości kredytowej, czyli w kategorii tzw. inwestycyjnej, ale na dolnej granicy. W przypadku obligacji typu BBB, spółka emitująca posiada zdolność kredytową wystarczającą do uzyskania ratingu inwestycyjnego, ale zwykle ma mniejszą stabilność finansową niż spółki o ratingu wyższym.

Obligacje typu BBB są zwykle mniej bezpieczne niż obligacje korporacyjne wysokiej jakości, ale bardziej bezpieczne niż obligacje typu junk, które są emitowane przez spółki o niższej zdolności kredytowej. W przypadku obligacji typu BBB, ryzyko niewypłacalności emitenta jest zwykle wyższe niż w przypadku obligacji korporacyjnych wysokiej jakości, co przekłada się na wyższe stopy zwrotu.

Mimo, że obligacje typu BBB są uważane za inwestycyjne, to ich rating jest na dolnej granicy tej kategorii. W przypadku obniżenia ratingu emitenta poniżej poziomu BBB, obligacje takie stają się junk bondami, co zwiększa ryzyko niewypłacalności emitenta i wpływa na spadek wartości obligacji.

Inwestycja w obligacje typu BBB może być atrakcyjna dla inwestorów poszukujących wyższych stóp zwrotu niż w przypadku obligacji korporacyjnych wysokiej jakości, ale z mniejszym ryzykiem niż obligacje typu junk. Jednocześnie jednak, inwestycja w obligacje typu BBB wiąże się z pewnym ryzykiem, ze względu na mniejszą stabilność finansową emitenta.

Przykłady ciekawych ETF obligacyjnych

ETF LQD, który inwestuje w obligacje korporacyjne wysokiej jakości, osiągał różne stopy zwrotu w latach 2009-2020, w zależności od warunków rynkowych i innych czynników.

W okresie od stycznia 2009 do grudnia 2020, LQD osiągnął średni roczny zwrot wynoszący około 5,2%. W 2009 roku, po globalnym kryzysie finansowym, LQD osiągnął zwrot na poziomie 14,5%, a w latach 2010-2012 stopa zwrotu wynosiła średnio około 7,2% rocznie. W latach 2013-2015 średnia stopa zwrotu wynosiła około 5,5% rocznie.

W ciągu wieków złoto było uważane za bezpieczną i stabilną formę inwestycji, ponieważ jego wartość była mało podatna na wahania rynkowe. W XVIII wieku zaczęto używać złota jako standardu wymiany walutowej. W 1875 roku powstała Unia Monetarna, która ustaliła złoto jako standard wymiany walutowej między krajami.

W XX wieku złoto nadal odgrywało ważną rolę jako forma inwestycji. W latach 30. XX wieku podczas Wielkiego Kryzysu cena złota znacznie wzrosła, ponieważ inwestorzy szukali bezpiecznej przystani dla swojego kapitału. Po II wojnie światowej Stany Zjednoczone utrzymywały złoto jako podstawę systemu monetarnego, a cena złota była ustalana na poziomie 35 dolarów za uncję.

W latach 70. XX wieku Stany Zjednoczone porzuciły system złota jako podstawy wymiany walutowej i cena złota zaczęła gwałtownie rosnąć. W latach 80. i 90. XX wieku cena złota znacznie spadła, ale w latach 2000. zaczęła znowu wzrastać, osiągając szczyt w 2011 roku na poziomie ponad 1900 dolarów za uncję.

Dzisiaj złoto jest wciąż uważane za bezpieczną i stabilną formę inwestycji, szczególnie w okresach niepewności na rynkach finansowych. Wiele osób inwestuje w złoto poprzez zakup fizycznych monet i bary, a także poprzez instrumenty finansowe, takie jak fundusze inwestycyjne i kontrakty terminowe.

Jak wyglądają stopy zwrotu ze złota?

Dużo osób uważa że złoto jest mniej zmienne od akcji dlatego warto je posiadać w portfelu „defensywnym” czy rzeczywiście złoto jest mniej zmienne?

Żeby to sprawdzić należy użyć odchylenia standardowego

Czy jest odchylenie standardowe?

Odchylenie standardowe jest miarą zmienności danych i mierzy, jak bardzo wartości danych odchylają się od średniej. Jest to pierwiastek kwadratowy ze średniej arytmetycznej kwadratów odchyleń wartości od średniej.

W kontekście inwestycji, odchylenie standardowe wykorzystuje się do mierzenia ryzyka inwestycyjnego. Im wyższe odchylenie standardowe, tym bardziej zmienne są stopy zwrotu inwestycji, a tym samym większe jest ryzyko, jakie niesie ze sobą dana inwestycja. Dlatego odchylenie standardowe jest jedną z ważniejszych miar ryzyka, jakie bierze się pod uwagę przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.

Przykład:

Przykładem zastosowania odchylenia standardowego w kontekście rynku akcji może być ocena ryzyka inwestycyjnego związana z inwestowaniem w poszczególne spółki. Odchylenie standardowe może pomóc inwestorom w ocenie zmienności zwrotów z inwestycji w poszczególne akcje i wybieraniu tych, które oferują potencjalnie wyższy zwrot w stosunku do ryzyka.

Na przykład, załóżmy, że inwestor chce zainwestować w dwie spółki z branży technologicznej, spółkę A i spółkę B. Po analizie wyników finansowych i prognoz przyszłych wyników, inwestor stwierdza, że spółka A oferuje potencjalnie wyższy zwrot w stosunku do ryzyka w porównaniu do spółki B.

Aby potwierdzić swoją ocenę, inwestor może porównać odchylenia standardowe miesięcznych stóp zwrotu dla obu spółek. Jeśli odchylenie standardowe dla spółki A jest niższe niż dla spółki B, oznacza to, że wartości miesięcznych stóp zwrotu są bardziej stabilne i mniej zmienne w przypadku spółki A, co oznacza mniejsze ryzyko inwestycyjne. Natomiast, jeśli odchylenie standardowe dla spółki A jest wyższe niż dla spółki B, oznacza to, że wartości miesięcznych stóp zwrotu są bardziej zmienne i bardziej niestabilne w przypadku spółki A, co oznacza większe ryzyko inwestycyjne.

Ostateczna decyzja inwestycyjna powinna być oparta na wielu czynnikach, a odchylenie standardowe jest tylko jednym z narzędzi, które pomagają inwestorom w ocenie ryzyka inwestycyjnego.

Jakie są dane dla złota?

Jak widać złoto nie jest wcale dużo mniej zmienne od sp500 dla lat 1970 – 2021

Złoto jest surowcem naturalnym, który występuje w skorupie ziemskiej i ma wiele zastosowań, w tym w produkcji biżuterii, sztucznego oddychania, medycynie, przemyśle kosmicznym i wielu innych. Jednak, z punktu widzenia inwestycji, złoto nie ma wartości wewnętrznej.

Wartość wewnętrzna spółki odnosi się do wartości generowanej przez spółkę poprzez przepływy pieniężne, jakie może ona generować w przyszłości. W przypadku złota, nie ma żadnego mechanizmu, który umożliwiłby mu generowanie przepływów pieniężnych, a jego cena zależy wyłącznie od podaży i popytu na rynku. Innymi słowy, cena złota nie jest determinowana przez jego fundamentalne cechy, ale raczej przez czynniki zewnętrzne, takie jak polityka monetarna, kryzysy gospodarcze i polityczne, czy zmienność rynków finansowych.

Czy złoto jest skorelowane z CPI ?

Oto tabela przedstawiająca korelację między ceną złota a CPI dla USA w różnych okresach:

Czy złoto zawsze rośnie razem z inflacja?

Oto jak wyglądały stopy zwrotu dla złota i S&P 500 w okresach, gdy inflacja była większa lub mniejsza niż 2% od 1970 roku:

Uważamy że złoto ma słabe zastosowanie dla większości portfeli inwestycyjnych ponieważ ciężko jednoznacznie odpowiedzieć co najbardziej wpływa na jego cenę. Inwestycja w złoto czasami przypomina bardziej kasyno niż racjonalne działanie.

Oto tabela przedstawiająca wszystkie okresy bess na rynku akcji w Stanach Zjednoczonych od 1925 roku wraz z wartościami wskaźnika cena do zysku (P/E ratio) dla amerykańskiego indeksu S&P 500:

Dane jasno pokazują że większość bess od 1925 miała miejsce gdy średni wskaźnik cena do zysku był niższy od 20. Te dane pokazują jasno że wskaźnik ma bardzo niską skuteczność przewidywania (wysokich wycen i bess)

A może wskaźnik Cape okaże się lepszym wyborem?

Oto tabela przedstawiająca wszystkie okresy bess na rynku akcji w Stanach Zjednoczonych od 1925 roku wraz z wartościami wskaźnika cena do zysku CAPE (Shiller P/E) dla amerykańskiego indeksu S&P 500:

Tutaj podobnie mityczne wartości tanich rynków akcji nie działają….

Uważamy że wskaźnik P/E nie jest dobrym wskaźnikiem do przewidywania przyszłych ruchów na rynku akcji. Według nas, wiele czynników wpływa na ceny akcji, w tym sytuacja na rynkach międzynarodowych, zmiany technologiczne. Wskaźnik P/E jest niewystarczająco elastyczny i nie uwzględnia zmian w sytuacji makroekonomicznej.

Zamiast polegać na jednym wskaźniku proponujemy analizowanie różnych czynników, takich jak zyski, dywidendy, marże brutto i udziały w rynku, aby uzyskać bardziej kompletny obraz sytuacji na rynku akcji.

Problem z wskaźnikami P/E polega na tym, że są zbyt łatwe do obliczenia

Wprowadzenie do inwestycji w wino

Inwestycja w wino może być postrzegana jako forma inwestycji alternatywnych, której głównym celem jest uzyskanie zysku z długoterminowej perspektywy. Wina inwestycyjne to zazwyczaj luksusowe wina, które są produkowane w ograniczonej ilości i są przechowywane przez długi czas, co pozwala im na osiągnięcie większej wartości wraz z upływem czasu. Podobnie jak w przypadku innych form inwestycyjnych, wina inwestycyjne podlegają pewnym trendom i wahaniom cen. Warto jednak zauważyć, że wino jest rzadkim i niepowtarzalnym produktem, którego produkcja podlega surowym normom i zasadom, co przekłada się na stabilność rynku winiarskiego. Warto również pamiętać, że inwestycja w wino wymaga pewnego poziomu wiedzy, ponieważ wartości wina mogą być uzależnione od wielu czynników, takich jak rocznik, region, rodzaj wina i jego stan zachowania.

Zalety inwestycji w wino – Wino jako inwestycja może mieć wiele zalet, w tym:

• Stabilność rynku – Wino jest rzadkim produktem, którego produkcja podlega surowym normom i regulacjom. To sprawia, że rynek winiarski jest stosunkowo stabilny i wykazuje niewielkie wahania w porównaniu z innymi rynkami.

• Różnorodność – Wino pochodzi z wielu regionów na całym świecie i istnieje wiele różnych gatunków i roczników do wyboru. To oznacza, że inwestycja w wino może obejmować szeroki zakres wina, a inwestorzy mogą wybierać wina, które najlepiej odpowiadają ich potrzebom.

• Wzrost wartości – Luksusowe wina, zwłaszcza te, które zostały wyprodukowane w ograniczonej ilości, mogą zyskać na wartości z upływem czasu. W niektórych przypadkach wartość wina może podwoić się lub nawet potroić w ciągu kilku lat.

• Unikalność – Wino jest produktem, który jest w dużej mierze zależny od warunków klimatycznych i produkcji

Na rynku wina inwestycyjnego można znaleźć wiele różnych win, ale istnieją te, które są szczególnie pożądane przez inwestorów. Poniżej przedstawiam kilka przykładów najpopularniejszych win inwestycyjnych:

Bordeaux – Wina z Bordeaux to jedne z najbardziej cenionych i popularnych win inwestycyjnych na świecie. Te francuskie wina produkowane są w regionie Bordeaux i stanowią około 5% światowej produkcji wina. Wina z Bordeaux, zwłaszcza te pochodzące z najlepszych winnic i najlepszych roczników, mogą osiągnąć bardzo wysoką wartość w ciągu kilku lat.

Burgundia – Wina z Burgundii to również francuskie wina, które są bardzo cenione przez inwestorów. Wina te produkowane są z winogron z regionu Burgundii, w środkowej Francji. Najlepsze wina z Burgundii to te, które pochodzą z winnic Grand Cru, a w szczególności te z winnic La Romanée-Conti i Montrachet.

Châteauneuf-du-Pape – Châteauneuf-du-Pape to francuskie wino produkowane w regionie doliny Rodanu, które cieszy się dużą popularnością wśród inwestorów. Wina te są produkowane z kilku różnych odmian winogron, z których Grenache jest najważniejszym składnikiem. Wina te mają charakterystyczny smak i zapach, których nie można znaleźć w innych winach.

Super Tuscan – Włoskie wina z regionu Toskanii, zwane „Super Tuscan”, to wina, które są stosunkowo nowe na rynku inwestycyjnym, ale zyskują na popularności. Są to wina produkowane z kilku różnych odmian winogron, w tym Sangiovese i Cabernet Sauvignon. Wina te są produkowane przez różnych producentów, w tym Sassicaia, Ornellaia i Tignanello.

Rioja – Wina z Rioja to hiszpańskie wina produkowane w regionie La Rioja. Są one jednymi z najbardziej znanych i cenionych win w Hiszpanii. Wina te są produkowane z winogron Tempranillo i Garnacha.

Stopy zwrotu z inwestycji w wina są zróżnicowane i uzależnione od wielu czynników, takich jak region, rocznik, producent, ilość wyprodukowanych butelek, a także warunki na rynku i na świecie. Niemniej jednak, można przytoczyć kilka przykładów historycznych stóp zwrotu z inwestycji w wina.W latach 80. i 90. XX wieku wina z Bordeaux zanotowały bardzo wysokie stopy zwrotu, co uczyniło je jednymi z najbardziej pożądanych inwestycji na rynku wina. Przykładowo, ceny wina Chateau Lafite Rothschild z rocznika 1982 wzrosły z około 2 000 dolarów za butelkę w 1998 roku do ponad 30 000 dolarów za butelkę w 2018 roku. Również wina z Burgundii, zwłaszcza te z winnic Grand Cru, zanotowały wysokie stopy zwrotu w tym okresie.

W latach 2000-2010, wina z regionu Bordeaux zaczęły tracić na wartości, ale pojawiły się nowe rynki, takie jak Chiny, które zaczęły coraz bardziej interesować się inwestycjami w wina luksusowe. W 2010 roku, Chateau Lafite Rothschild z rocznika 2008 był jednym z najbardziej pożądanych win na rynku, osiągając cenę ponad 5 000 dolarów za butelkę.

W ostatnich latach, ceny niektórych win inwestycyjnych, takich jak wina z Bordeaux, zaczęły spadać, ale wciąż można znaleźć wina z wysokimi stopami zwrotu. Na przykład, w latach 2015-2017, wina z regionu Barolo w Północnych Włoszech zanotowały wysokie stopy zwrotu, a ceny niektórych win z rocznika 2010 wzrosły o ponad 50%.

Wina z USA, zwłaszcza z Kalifornii, są również popularnym wyborem dla inwestorów. Wina z Kalifornii są znane na całym świecie ze swojej jakości i wyjątkowych smaków, a wiele z nich jest cenionych na rynku inwestycyjnym.

Region Napa Valley w Kalifornii jest szczególnie znany ze swoich win, w tym takich jak Cabernet Sauvignon i Chardonnay. Wina z Napa Valley są często wysoko cenione i zaliczają się do kategorii „luksusowych”. Inwestycje w wina z Napa Valley mogą być opłacalne, a ceny niektórych win z tego regionu mogą wzrastać z biegiem czasu.

W latach 90. XX wieku, ceny niektórych win z Napa Valley, takich jak Screaming Eagle i Harlan Estate, zanotowały ogromny wzrost, osiągając rekordowe ceny. Wina te były wtedy nazywane „kultowymi” winami i stały się jednymi z najbardziej pożądanych win na świecie. Na przykład, cena Screaming Eagle z rocznika 1992 wzrosła z 50 dolarów za butelkę w momencie wydania na rynek do ponad 2 500 dolarów za butelkę w 2018 roku.

Inne wina z Kalifornii, takie jak Opus One i Dominus, również zanotowały wysokie stopy zwrotu z inwestycji w przeszłości.

Wina musujące

Inwestycje w wina musujące, takie jak szampany i prosecco, są również popularnym wyborem dla inwestorów. Wina musujące często kojarzą się z okazjami do świętowania, a najlepsze z nich mogą być bardzo drogie i cieszyć się uznaniem na rynku inwestycyjnym.

Najbardziej znanym i cenionym winem musującym na świecie jest szampan z francuskiej prowincji Champagne. Szampany z Champagne są produkowane w ściśle określonym regionie i podlegają surowym przepisom dotyczącym procesu produkcji, co wpływa na ich wysoką jakość i wartość inwestycyjną.

Przykładem wina musującego, które zanotowało wysokie stopy zwrotu z inwestycji, jest Dom Perignon. Ceny tego szampana wzrosły o około 120% w ciągu ostatnich 10 lat. Innym przykładem jest szampan Krug, którego cena wzrosła o około 70% w ciągu ostatnich 10 lat.

Innym popularnym winem musującym jest włoskie prosecco, które jest produkowane w regionie Veneto we Włoszech. Prosecco stało się bardzo popularne w ciągu ostatnich kilku lat i jest obecnie jednym z najchętniej wybieranych win musujących na świecie.

Przykładem prosecco, które zanotowało wysokie stopy zwrotu z inwestycji, jest Valdobbiadene Superiore di Cartizze. Ceny tego wina wzrosły o około 80% w ciągu ostatnich 5 lat.

Ciekawostka
Momentum to popularna strategia inwestycyjna, która polega na kupowaniu aktywów, które osiągają wysokie stopy zwrotu w ostatnim czasie, zakładając, że ta tendencja będzie kontynuowana w przyszłości. W przypadku rynku wina, momentum może również odgrywać rolę w wyborze win inwestycyjnych.

Analizując dane historyczne, można zauważyć, że momentum może działać na rynku wina. W niektórych okresach, wina, które osiągały wysokie stopy zwrotu w krótkim okresie, utrzymywały się na tym poziomie przez dłuższy czas. Jednocześnie, wina, które wykazywały słabe wyniki przez długi czas, często nadal miały słabe wyniki w przyszłości.

Joel greenblatt chyba najlepiej opisał to jak działa pan Rynek

„One of the greatest stock market writers and thinkers, Benjamin Graham, put it this way. Imagine that you are partners in the ownership of a business with a crazy guy named Mr. Market. Mr. Market is subject to wild mood swings. Each day he offers to buy your share of the business or sell you his share of the business at a particular price. Mr. Market always leaves the decision completely to you, and every day you have three choices. You can sell your shares to Mr. Market at his stated price, you can buy Mr. Market’s shares at that same price, or you can do nothing.

Sometimes Mr. Market is in such a good mood that he names a price that is much higher than the true worth of the business. On those days, it would probably make sense for you to sell Mr. Market your share of the business. On other days, he is in such a poor mood that he names a very low price for the business. On this days, you might want to take advantage of Mr. Market’s crazy offer to sell you shares at such a low price and to buy Mr. Market’s share of the business. If the price named by Mr. Market is neither very high nor extraordinarily low relative to the value of the business, you might very logically choose to do nothing.

In the world of the stock market, that’s exactly how it works. The stock market is Mr. Market! If, according to the daily newspaper, General Motors is selling for $37 each, you have three choices: You can buy shares in General Motors for $37 each, you can sell you shares in General Motors and receive $37 each, or you can do nothing. If you think GM is really worth $70 per share, then you might consider $37 a ridiculously low price and decide to buy some shares. If you think GM is really worth only $30 or $35 per share (and you happen to own some shares), you might decide to sell to “Mr. Market” at $37. If you think each share of General Motors is worth between $40 and $45 per share, you may decide to do nothing. At $37 per share, the price is not at a big enough discount for you to buy, nor is $37 a generous enough offer to make you want to sell. In short, you are never required to act. You alone can choose to act only when the price offered by Mr. Market appears very low (when you might decide to buy some shares) or extremely high (when you might consider selling any shares you own to Mr. Market”

Zastanówmy się, co pan Rynek pokazał nam w 2022 i uczmy się na błędach.

Lekcja 1 ” Akcje i obligacje mogą spadać w tym samym czasie”

W 2022 r. portfel 60/40 akcji i obligacji stanowił solidną strategię dla zrównoważonego inwestora. Czterdzieści lat spadających stóp procentowych i łagodnej inflacji stanowiło ogromny wiatr w plecy dla inwestorów 60/40.

Nawet w przypadku rynków niedźwiedzia, takich jak lata 2000-2002 i 2008-2009, portfel ten osiągał wysokie stopy zwrotu przez bardzo długi okres. Obligacje zapewniały również potrzebną dywersyfikację w czasach zwiększonego ryzyka dla akcji. Wszystko to zmieniło się jednak w tym roku i według noty badawczej (patrz wykres poniżej) Bank of America, portfel 60/40 znajduje się obecnie w fazie największego maksymalnego spadku w ciągu ostatnich 100 lat. Bardzo wysoka inflacja w połączeniu z rosnącymi stopami procentowymi spowodowała w tym roku duże straty na obligacjach, a akcje oficjalnie znajdują się na rynku niedźwiedzia. To zła wiadomość i ważna lekcja dla inwestorów dotycząca dywersyfikacji poza akcje i obligacje.

Obliczanie wskaźnika Sharpa
Wskaźnik Sharpa jest obliczany jako stosunek stopy zwrotu dla danej inwestycji do jej odchylenia standardowego. Odchylenie standardowe jest miarą zmienności stopy zwrotu i pokazuje, jak bardzo stopa zwrotu jest niestabilna. Wskaźnik Sharpa jest obliczany jako:

Sharp Ratio = (Stopa zwrotu – Stopa bez ryzyka) / Odchylenie standardowe

Stopa bez ryzyka jest to stopa zwrotu, którą można uzyskać z inwestycji o niskim ryzyku, takiej jak lokaty bankowe. Odchylenie standardowe jest mierzone jako średni odchylenie stopy zwrotu od średniej wartości.

Interpretacja wskaźnika Sharpa
Im wyższy jest wskaźnik Sharpa, tym lepsze są wyniki inwestycji w porównaniu z innymi inwestycjami o podobnej stopie ryzyka. Wskaźnik Sharpa powyżej 1 oznacza, że inwestycja generuje stopę zwrotu wyższą niż stopa bez ryzyka, a jednocześnie jest mniej zmienna niż inne inwestycje o podobnej stopie zwrotu. Wskaźnik Sharpa poniżej 1 oznacza, że inwestycja generuje stopę zwrotu niższą niż stopa bez ryzyka i jest bardziej zmienna niż inne inwestycje o podobnej stopie zwrotu.

Przykład:
Zakładając, że stopa bez ryzyka wynosi 2%, a dana inwestycja generuje stopę zwrotu w wysokości 8% i ma odchylenie standardowe wynoszące 4%, wskaźnik Sharpa dla tej inwestycji wynosi:

Sharp Ratio = (8% – 2%) / 4% = 1.5

Wynik pokazuje, że inwestycja generuje stopę zwrotu wyższą niż stopa bez ryzyka i jest mniej zmienna niż inne inwestycje o podobnej stopie zwrotu.

Należy pamiętać, że wskaźnik Sharpa nie jest jedynym kryterium, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie rentowności inwestycji. Inwestorzy powinni uwzględnić również inne czynniki, takie jak długoterminowa stabilność inwestycji, potencjalne ryzyko i koszty związane z inwestowaniem.

Odchylenie standardowe można policzyć za pomocą następujących kroków:

1. Oblicz średnią wartość zbioru danych.
2. Oblicz odchylenie każdej wartości zbioru od średniej wartości.
3. Kwadrat każdego z tych odchyleń.
4. Suma kwadratów odchyleń.
5. Podziel sumę kwadratów odchyleń przez liczbę wartości w zbiorze danych minus jeden.
6. Pierwiastek kwadratowy wyniku z kroku 5.

Wynik jest odchyleniem standardowym zbioru danych. Im większe odchylenie standardowe, tym większa jest zmienność danych.

Nowa zasada SEC, która określa, w jaki sposób regulator zidentyfikuje firmy podlegające wycofaniu z giełdy (oraz samą procedurę wyrzucania niezgodnych firm z giełd) jest najnowszym wydarzeniem w kłótni między urzędnikami finansowymi w dwóch największych gospodarkach świata. Podczas gdy większość ostatnich napięć dotyczyła firm fasadowych, których chińskie firmy używają do notowania w USA, czwartkowe regulacje sięgają nawet dziesięcioleci wstecz. „Jeśli chcesz emitować publiczne papiery wartościowe w USA, firmy, które kontrolują twoje księgi, muszą podlegać kontroli Rady Nadzoru nad Rachunkowością Spółek Publicznych” – powiedział przewodniczący SEC Gary Gensler w oświadczeniu. „Podczas gdy ponad 50 jurysdykcji współpracowało z PCAOB, aby umożliwić wymagane inspekcje, dwie historycznie nie: Chiny i Hongkong”. Nowa reguła sprawia, że piłeczka odbijana jest w procesie, który może doprowadzić do wyrzucenia ponad 200 firm z giełd w USA.

Odmowa Chin, aby pozwolić inspektorom z PCAOB (Public Company Accounting Oversight Board) na przegląd audytów firm takich jak Alibaba Group Holding Ltd. i BaiduInc., które handlują na amerykańskich giełdach, dręczy amerykańskich regulatorów od ponad dekady. Sprawa stała się pilna ze względu na rosnące napięcia między dwoma krajami i po głośnym skandalu księgowym w LuckinCoffee Inc.. Podczas administracji Trumpa, Kongres w grudniu 2020 roku, nakazał chińskim firmom w końcu otworzyć swoje księgi oraz wymagał od SEC napisania zasad dla tych, które nie przestrzegają przepisów. Czwartkowy ostateczny plan reguluje to prawo.

Po ogłoszeniu nowych zasad, indeks Nasdaq Golden Dragon China Index (który śledzi 98 firm notowanych w USA, które prowadzą większość swojej działalności w Chinach) przedłużył swój spadek do 3,8%. Giganci technologiczni, w tym Alibaba, JD.com Inc. i Pinduoduo Inc. trochę się załamali.

Chiny podjęły kroki w celu zakończenia impasu. Wysoki urzędnik w Chińskiej Komisji Regulacyjnej ds. Papierów Wartościowych ogłosił w zeszłym miesiącu, że regulator bardzo ciężko pracuje, aby rozwiązać problemy z nadzorem nad audytem ze swoimi amerykańskimi odpowiednikami. Rada Państwa, najwyższy organ rządowy Chin, wydała w sierpniu wytyczne, w których stwierdziła, że wzmocni transgraniczną współpracę księgową, jednocześnie chroniąc bezpieczeństwo informacji. Nastąpiło to po oświadczeniu krajowego organu nadzoru bezpieczeństwa, który powiedział, że będzie pracował nad poprawą warunków współpracy z USA w zakresie audytów firm w drugiej połowie roku.

J

ednostki o zmiennym oprocentowaniu

Przewodniczący SEC zapowiedział w lipcu, że regulator wstrzyma nowe chińskie pierwsze oferty publiczne, częściowo podając jako powód brak ujawnienia informacji dotyczących tak zwanych podmiotów o zmiennym oprocentowaniu. Również Bloomberg News poinformował na początku tego tygodnia, że Chiny planują zakazać firmom wchodzenia na zagraniczne rynki akcji za pośrednictwem VIE.

Jako pierwszy krok w nowej regule agencja zidentyfikuje firmy, które mogą nie spełniać wymogów inspekcji audytu. Gdy firma zostanie sklasyfikowana przez SEC jako „emitent zidentyfikowany przez prowizję”, będzie musiała przedłożyć dokumentację potwierdzającą, że nie jest własnością ani nie jest kontrolowana przez rząd.

Przedsiębiorstwa będą również musiały podać w swoich sprawozdaniach rocznych dodatkowe informacje na temat spółki operacyjnej i wszelkich spółek przykrywek wykorzystywanych do obrotu, w tym: procent udziałów należących do jednostki rządowej, czy podmioty rządowe mają kontrolny udział finansowy oraz nazwisko każdego członka Komunistycznej Partii Chin, który zasiada w zarządzie.

Ostatecznie inwestorzy już od prawie roku wiedzą, że chińskie firmy prawdopodobnie staną w obliczu delistingu z amerykańskich giełd, więc nie jest dla nas do końca zrozumiałe, dlaczego ten ostatni rozwój sytuacji przyczynił się do negatywnego sentymentu. W grudniu 2020 roku, kongres uchwalił ustawę wymagającą wycofania z giełdy zagranicznych firm, które nie pozwalają Radzie Nadzoru nad Rachunkowością Spółek Publicznych (PCAOB) kontrolować swoich audytorów. Jak pisaliśmy na początku, wymóg ten jest w księgach od 2002 roku, ale nie jest egzekwowany przeciwko Chinom i Hongkongowi, które odmawiają inspekcji z powodu obaw o tajemnice handlowe i bezpieczeństwo narodowe. Zeszłoroczne ustawodawstwo zasygnalizowało koniec tego pobłażliwego egzekwowania, a teraz SEC szczegółowo opisało, w jaki sposób zidentyfikuje firmy naruszające prawo i procedurę usuwania z giełdy. Nie pociąga to za sobą natychmiastowego wyrzucenia ich – zgodnie z przepisami, zakaz pojawia się „po trzech latach nieprzestrzegania przepisów”. Jeśli spółki zostaną wycofane z giełdy, nie oznacza to, że amerykańscy akcjonariusze zobaczą, że ich udziały spadną do zera – oznacza to, że otrzymują akcje w Hongkongu. Rynek Hongkongu jest płynny i dostępny na całym świecie, podobnie jak USA. Całkowity brak zaskoczenia oraz fakt, że wycofanie z giełdy zmienia bardzo niewiele, uważamy, że jakakolwiek reakcja rynku związana z tą sytuacją jest wyłącznie sentymentalna.

Identyfikacja takich spółek jest dość prosta Producenci samochodów, linie lotnicze, producenci mebli, stal, papier, maszyny ciężkie, hotele i drogie restauracje – to tylko niektóre przykłady spółek cyklicznych. Zyski i ceny akcji spółek cyklicznych mają tendencję do podążania za wzlotami i upadkami gospodarki, dlatego też są nazywane cyklicznymi. Kiedy gospodarka kwitnie, sprzedaż towarów (takich jak samochody czy bilety lotnicze) ma tendencję do wzrostu. Z drugiej strony, akcje cykliczne są podatne na straty w okresach spowolnienia gospodarczego.

[Zalety i wady inwestowania w akcje cykliczne]

Przed wyborem akcji cyklicznych, sensowne jest wybranie branży, w której spodziewane jest odbicie. W tej branży należy wybrać spółki, które wyglądają szczególnie atrakcyjnie. Największe spółki są często najbezpieczniejsze.

Biorąc pod uwagę wzrostową i spadkową naturę gospodarki, a co za tym idzie, również akcji cyklicznych, udane inwestowanie cykliczne wymaga dobrego wyczucia czasu. Możliwe jest zarobienie dużych pieniędzy, jeżeli wejdzie się w te akcje na dnie cyklu spadkowego, tuż przed wzrostem (tylko jak pewnie wiecie z doświadczenia, nie jest to takie proste).

Kiedy opłaca się kupować akcje cykliczne? Przewidywanie ożywienia może być trudne – zwłaszcza, że wiele akcji cyklicznych zaczyna dobrze sobie radzić na wiele miesięcy przed wyjściem gospodarki z recesji. Kupno wymaga dobrej analizy i pewności, że wiemy co robimy.

Podczas gdy możliwe jest zarobienie dużych pieniędzy, jeżeli inwestor wejdzie w takie akcje na samym dole cyklu spadkowego tuż przed wzrostem, inwestorzy mogą równie dobrze stracić znaczne kwoty, jeżeli kupią w niewłaściwym punkcie cyklu.

Akcje cykliczne reagują na zmiany gospodarcze bardziej gwałtownie niż akcje wzrostowe. Mogą one ponieść ogromne straty podczas poważnych recesji i mogą mieć trudności z przetrwaniem do następnego boomu (jednak, gdy sytuacja zaczyna się zmieniać na lepsze, gwałtowne zmiany od strat do zysków mogą często znacznie przewyższać oczekiwania – wyniki mogą przewyższać akcje wzrostowe z dużym marginesem).

Wszystkie spółki radzą sobie lepiej, gdy gospodarka się rozwija, ale dobre spółki wzrostowe, nawet w najgorszych warunkach handlowych, wciąż są w stanie zwiększać zyski na akcję rok po roku. W okresie spowolnienia, wzrost tych spółek może być wolniejszy niż ich długoterminowa średnia, ale nadal będzie to cecha trwała.

[Strategie inwestowania w akcje cykliczne]

Spadające stopy procentowe nie są zazwyczaj kluczowym czynnikiem sukcesu akcji cyklicznych. Ponieważ spadające stopy nie zawsze stymulują gospodarkę, należy dodatkowo pamiętać, że pierwszy rok spadających stóp procentowych może nie być właściwym momentem na zakup. Inwestorzy zazwyczaj będą mieli więcej szczęścia kupując w ostatnim roku spadających stóp procentowych, tuż przed ich ponownym wzrostem. To właśnie wtedy akcje cykliczne mają tendencję do przewyższania akcji wzrostowych.

Zakupy przez osoby mające dostęp do informacji poufnych stanowią prawdopodobnie najsilniejszy sygnał do kupna. Jeżeli spółka znajduje się w dolnej części swojego cyklu, dyrektorzy i kierownictwo wyższego szczebla, kupując akcje, zademonstrują swoje przekonanie, że spółka w pełni odzyska swoją pozycję.

Zakładamy, że jakaś część z nich sądzi, że obecne czasy są wyjątkiem, a współczesny świat stał się bardziej niestabilny niż kiedykolwiek. Jako przykłady podaje się m.in. wzmożone napięcia geopolityczne, które są obecne na całym świecie. Konflikt polityczny jest wszędzie, gdzie tylko spojrzysz. Zadajmy sobie jednak pytanie: Czy polityka rzeczywiście jest obecnie bardziej kontrowersyjna niż 10, 20, 100 lat temu? Polityczna retoryka zawsze była gorąca – każdy, kto mówi, że teraz jesteśmy bardziej podzieleni niż w przeszłości, może po prostu nie uważał na lekcjach historii. Walka polityczna toczy się nieustannie w każdym zakątku świata. Podobnie jest z katastrofami naturalnymi, które według niektórych ekspertów zwiastować mają wielki krach gospodarczy. Czy nie zapominamy jednak o tym, że świat doświadczający klęsk żywiołowych oraz kontrowersji ze strony polityków to żadna nowość?

Dlaczego inwestorzy mieliby przejmować się częstotliwością występowania klęsk żywiołowych lub tym, czy napięcia polityczne są większe niż zwykle? Niestety, ludzką naturą jest wyolbrzymianie niektórych bieżących wydarzeń i błędne zapamiętywanie wydarzeń z przeszłości. Poza tym, czy naprawdę wierzysz, że globalna polityka jest teraz bardziej napięta niż kiedykolwiek? Co z zimną wojną? Co z Kubańskim Kryzysem Rakietowym? Co z zadłużeniem USA, które w następstwie II wojny światowej wynosił ponad 100% PKB? Co z USA, które najwyraźniej ma się całkiem dobrze, a przechodziło przez okresy racjonowania żywności i gazu, szoki naftowe, strajki, recesje, zamieszki, hiperinflację, deflację, skandale księgowe i impeachmenty? Przykładów można podawać multum, począwszy od przejściowych problemów gospodarczych kończąc na katastrofach na wielką skalę takich jak wybuch w Czarnobylu.

Świat może być dość przerażającym miejscem, gdzie wszelkiego rodzaju zawirowania są na porządku dziennym, a nawet mimo tego, w niestabilnych czasach rynki kapitałowe pozostają odporne. Niezależnie od wszystkiego akcje ogólnie wzrosły. Żaden amerykański lub globalny rynek niedźwiedzia nie został nigdy zapoczątkowany przez klęskę żywiołową. Nawet napięcia geopolityczne (poza początkiem II wojny światowej w Europie) nie miały długotrwałego negatywnego wpływu na akcje. Jeżeli uważasz, że lepiej jest poczekać, aż świat się uspokoi, zanim zaczniesz inwestować, możesz się przeliczyć. Prawda jest taka, że jeśli będziesz unikać inwestowania w latach zawirowań, możesz przegapić krytyczne lata wzrostu. Weźmy pod uwagę, że akcje zwyżkowały w 73% wszystkich lat kalendarzowych – w tym tych pozornie „zbyt burzliwych” latach.

Jeżeli ktoś wątpi w moc rynków kapitałowych, powinien rozważyć kilka historycznych przykłady zanim zacznie ogłaszać „super kryzys” czy „wielki krach”.

W 1939 roku Niemcy i Włochy podpisały pakt wojskowy, Polska została zaatakowana i rozpoczęła się II wojna światowa. Jak zachował się rynek w tym roku? -0.41%.

W następnym roku, 1940, Francja została zaatakowana przez Hitlera, a na domiar złego odbyła się Bitwa o Anglię. Jakie były zwroty w tym roku? -9.7% (ciężko nazwać to super kryzysem).

W 1961 roku wzniesiono mur berliński, Zielone Berety wysłano do Wietnamu, a inwazja w Zatoce Świń nie powiodła się. W tym samym roku stopa zwrotu z rynku akcji wyniosła 26,89%.

W następnym roku doszło do kubańskiego kryzysu rakietowego, embarga na Kubę i konfliktu granicznego między Chinami a Indiami. Zyski z akcji wyniosły -8,7%, co ponownie, trudno uznać za super kryzys. W 1963 roku zamordowano prezydenta Kennedy’ego i obalono rząd Wietnamu Południowego. Zwroty z rynku akcji wyniosły w tym roku 22,8%.

Jak to się dzieje, że akcje wciąż rosną w obliczu chaosu i globalnych tragedii?

Rzeczywistość pokazuje, że rzeczy które nas przerażają stają się dobrze znane i tym samym są bardzo szybko wyceniane przez rynek. Wydarzenia powszechnie znane tracą swoją siłę sprawczą. Nie znaczy to, że akcje nie podlegają dzikim wahaniom w krótkim czasie. Z pewnością mogą i często to robią, ale motyw profitowy jest pozytywną i silniejszą niż pesymizm siłą. Leży ona u podstaw kapitalizmu i sukcesu wolnych, kapitalistycznych narodów. Wyzwania i przeszkody jak chociażby te wymienione wyżej, nie wyczerpują motywu profitowego. Wyzwania i dążenie do innowacji nawet mogą pomóc, ponieważ ludzie podejmują czasami ogromne ryzyko w pogoni za przyszłymi zyskami. Rynki kapitałowe są odporne, ponieważ ludzkość jest odporna.

W czwartek poczyniono postępy w dwóch szeroko obserwowanych działaniach politycznych: W Stanach Zjednoczonych Kongres podjął działania w celu podniesienia limitu zadłużenia, a Irlandia podpisała popieraną przez USA umowę w sprawie minimalnego globalnego podatku od osób prawnych. W tym miejscu przybliżymy te kwestie i przedstawimy je w szerszej perspektywie.

W środę lider republikańskiej mniejszości w Senacie Mitch McConnell utorował drogę demokratom do uchwalenia samodzielnego przedłużenia limitu zadłużenia. Jak zaznaczył w swoim oświadczeniu, „pozwoliłby Demokratom na zastosowanie normalnych procedur w celu uchwalenia awaryjnego przedłużenia limitu zadłużenia o stałą kwotę w dolarach, aby pokryć bieżące wydatki do grudnia”. Innymi słowy, nie będzie upierał się przy ustawie podnoszącej pułap zadłużenia, więc Demokraci mogą ją uchwalić zwykłą większością głosów. 11 senatorów GOP-u przyłączyło się do niego, a to wystarczyło, by umożliwić głosowanie, choć nie obyło się bez wewnątrzpartyjnej awantury. Demokratyczny Lider Większości Senatu Chuck Schumer przyjął jego ofertę następnego dnia. Następnie ustawa o zwiększeniu limitu zadłużenia o 480 mld dolarów do 28,9 bln dolarów została przyjęta przez Senat w głosowaniu 50-48 głosów. W najbliższy wtorek spodziewamy się głosowania, a jeżel głosowanie to przejdzie większością, pozwoli rządowi na finansowanie wydatków do początku grudnia.

Ryzyko niewypłacalności USA zawsze było bliskie zeru, ponieważ bankructwo nie polega na zmniejszeniu wydatków rządowych tylko na braku możliwości spłaty odsetek z obligacji skarbowych. Skarb Państwa natomiast ma środki (wpływy z podatków) i motywację (konstytucyjny mandat), aby obsługiwać dług. Prawdopodobieństwo niewypłacalności było i pozostaje znikome. Inną informacją jest to, że globalny minimalny podatek od osób prawnych zrobił w tym tygodniu krok naprzód. Plan dąży do ustanowienia minimalnej stawki podatkowej w wysokości 15% od zysków przedsiębiorstw wielonarodowych tam, gdzie zostały one wypracowane, a nie tam, gdzie znajduje się ich siedziba. Jaki jest główny problem z tym systemem? Raje podatkowe – w tym Irlandia, do której napłynęło wiele międzynarodowych korporacji, a także inne państwa członkowskie UE, Estonia i Węgry – odmówiły podpisania się pod tą inicjatywą i podcięły globalną stawkę minimalną. Od miesięcy kraje te wyrażały zastrzeżenia wobec porozumienia, na mocy którego Irlandia podniosłaby swoją stawkę podatkową z 12,5% do 15,0%.

Jednak Irlandia i Estonia wycofały swój sprzeciw w czwartek po tym, jak kraje będące już stronami umowy poszły na ustępstwa. W piątek w ich ślady poszły Węgry. Irlandia otrzymała zapewnienie, że będzie mogła utrzymać 12,5% stawkę podatkową dla firm o rocznej sprzedaży poniżej 750 mln euro oraz zachęty podatkowe dla badań i rozwoju. Udało się również zmienić pierwotny projekt i zamiast określać w nim minimalny podatek na poziomie „co najmniej 15%”, pominięto w nim „co najmniej”. Dzięki temu przyszłe próby jego podniesienia będą prawdopodobnie bardzo trudne.

Węgry dołączyły po tym, jak negocjatorzy zgodzili się na 10-letni okres wdrożenia, zanim podatek wejdzie w życie oraz na możliwość odliczania przez firmy niektórych kosztów, w tym wynagrodzeń. Niektóre inne kraje rozwijające się nadal pozostają w tyle – Kenia, Nigeria, Pakistan i Sri Lanka. Jednak 136 krajów, które podpisały porozumienie, odpowiada za zdecydowaną większość światowego PKB.

Chociaż Irlandia, Estonia i Węgry, które dołączyły do grona sygnatariuszy to nadal przyjęcie globalnego podatku nadal stoi pod znakiem zapytania. Kraje te muszą jeszcze uchwalić prawo, a to nie jest pewne. Na przykład, Kongres prawdopodobnie będzie potrzebował poparcia obu stron, aby dać zagranicznym rządom jurysdykcję do opodatkowania amerykańskich firm. Oznacza to zmianę traktatu, a taka zmiana wymaga większości dwóch trzecich głosów w Senacie do ratyfikacji – naszym zdaniem jest to wysoka przeszkoda.

W międzyczasie niektóre kraje rozwijające się wydają się być niezadowolone z powodu ciągłych zmian głównego pojektu, co ich zdaniem sprawia, że porozumienie jest pełne luk prawnych. Sygnatariusze mają uchwalić prawo w przyszłym roku, aby porozumienie weszło w życie w 2023 roku. Założenie to jest optymistyczne, biorąc pod uwagę utrzymującą się opozycję, dodatkowo biorąc pod uwagę duże sprawy jak wybory parlamentarne w Ameryce.

Z punktu widzenia inwestorów, nawet jeśli wszyscy popierają zmiany podatkowe, nie mają one z góry określonego wpływu na rynek. Naszym zdaniem zakres tej zmiany jest raczej niewielki. W większości przypadków dotyczy ona tylko rajów podatkowych, które obecnie są objęte stawką minimalną. Jak wspomniała estońska premier Kaja Kallas, gdy podpisywała się pod projektem, „nie zmieni on niczego dla większości estońskich podmiotów gospodarczych, a dotyczyć będzie jedynie filii dużych grup wielonarodowych”.

Irlandzcy ekonomiści, również spodziewają się, że zmiany będą marginalne, a potwierdza to historia. Irlandia podniosła stawki z 10% do 12,5% w 1997 roku, aby dostosować się do przepisów UE. Nie miało to większego wpływu na zmniejszenie atrakcyjności Irlandii dla międzynarodowych koncernów w kolejnych dekadach. Podobnie było w przypadku zniesienia tzw. podwójnego irlandzkiego porozumienia podatkowego, które pozwalało amerykańskim przedsiębiorstwom międzynarodowym unikać podatków od zysków osiąganych poza USA.

Czy zmiana stawek podatkowych o 2,5 punktu procentowego znacznie zmienia konkurencyjność większości dużych firm międzynarodowych? Poza tym, koncentracja na głównej stawce 15% wydaje się przesadzona, bo diabeł tkwi w szczegółach. Czas pokaże w jaki sposób poszczególne kraje będą interpretować zachęty podatkowe i wyjątki przyznane w celu dostosowania rajów podatkowych – efektywne stawki podatkowe mogą być znacznie niższe niż proponowane globalne minimum.

Przede wszystkim, podatki to tylko jeden mały czynnik dla korporacji. Cykl gospodarczy i warunki prowadzenia działalności gospodarczej są znacznie ważniejszymi czynnikami w dłuższej perspektywie czasowej. Ponadto, dyskutowana od miesięcy możliwość nieznacznego podniesienia podatków jest już prawdopodobnie w dużym stopniu wpisana w oczekiwania rynku. Podejrzewamy, że kwestia ta zniknie z długoterminowego tła, pojawiając się od czasu do czasu w miarę nowych wydarzeń lub niepowodzeń. O ile jednak nie dojdzie do jakiejś znaczącej zmiany, jest mało prawdopodobne, by miała ona istotny wpływ na rynki.